Innlegg merkte med ‘Waltz with Bashir’

Bergen Filmklubb viste laurdag 5. mars 2011 filmen The Green WaveDet Akademiske Kvarter i Bergen. Filmen er ein delvis animert dokumentar om opprøret i Iran etter presidentvalet i 2009, der ein har tatt utgangspunkt i informasjon frå bloggar, bloggarar og twitter-meldingar. Filmen har namnet sitt frå grønfargen demonstrantane og opposisjonen tok i bruk for markere seg.

Det var ein del av det nyoppstarta filmpanelet som Filmklubben og Studentersamfunnet i Bergen har starta opp i samarbeid med BIFF. Diverre kom det ikkje so mange menneske som det burde til det som i desse dagar er ein ganske høgaktuell film. Parallellane til dei forskjellige opprøra i Midtausten er tydlege.

Filmen sitt innslag av animerte sekvensar, der dei gjenfortel forskjellige bloggarar sine erfaringar frå opprøret, er svært vellukka. Stilen i animasjonen verkar som er inspirert av den israelske animerte semidokumentaren Vals med Bashir. Ein kjenner att noko av den same intensiteten i forskjellige scener. Eg avslører lite ved å seie at opprøret var mislukka og vart brutalt slått ned på av det iranske regimet. Gangen i opprøret er reflektert i filmen, der stemninga går frå optimisme til pessimisme etterkvart som det blir klart for demonstrantane at regimet ikkje er interessert i ei reell liberalisering.

Denne filmen er vel verdt å få med seg, spesielt for dei som følgjer med på det som hender i Midtausten. Iran slit med mange av dei same problema som resten av regionen, og det er spennande å sjå kvar alt dette fører hen. Det feila i 2009, men eg tvilar på at det var slutten.

Trass labert oppmøte skal Filmklubben, Samfunnet og BIFF ha honnør for å ha fått tak i ein sopass god og aktuell film. Eg trur det skal ein del til for at neste film er like aktuell. Sjølv vonar eg at dei held fram med Filmpanelet og sett opp fleire aktuelle filmar.

Advertisements

Den israelske animasjonsdokumentaren Vals med Bashir blir no satt opp på norske kinoar. Premieredatoen er fredag 20. februar og eg oppfordrar alle til å sjå den, spesielt dei med ei interesse for Midtausten og/eller god film.

Eg såg filmen på BIFF i fjor og skal sannsynlegvis sjå den når den kjem til Noreg att. DVDen kan kjøpast frå play.com frå 30. mars. Filmen har god musikk og eit godt lydspor. Mange av lydeffektene i filmen skal i tillegg vere ekte opptak frå krigen i Libanon.

Til tross for at denne filmen handlar om Libanonkrigen i 1982, og er kritisk til den israelske krigføringa der, vart den ikkje satt opp på kinoar i Libanon. Grunnen til dette er at Libanon, og mange andre arabiske land, har bannlyst alle israelske filmar. I følgje Haaretz var visstnok filmen vist i Beirut likevel, men dette var ei privat framsyning med omlag 90 personar (der 40 hadde vorte invitert.). Framsyninga fann òg stad i nærleiken av Hizbollah sitt hovudkvarter. I følgje arrangørane for framsyninga vil filmen bli spreidd og piratkopiert over heile Libanon so snart den kjem på DVD.

Her ein av trailerane til filmen:

Eg har tidlegare skrive to innlegg om denne filmen her.

Dagbladet har no sett filmen og ein kan lese kva dei syns om den her: «Dødsdansen». NRK, BA og Aftenposten har òg sett nærmare på filmen. VG og Bergens Tidende var likevel dei som var mest rause med terningen.

Kjetil Lismoen har skrive ein interessant artikkel om israelsk film og nasjonal identitet i Aftenposten: «Kultur – boikottens siste vals?»

A BBC article from today on the Israeli animated documentary «Waltz with Bashir»:

Journalist relives nightmares of war

The main focus of the article is the Israeli war journalist Ron Ben-Yishai, the first journalist to enter the Sabra and Shatila refugee camps after the massacres in September 1982. He has a small, but important role. He did not want to take part in the documentary at first, but was later convinced by director Ari Folman.

From the article:

«Inhibition – the ability to inhibit, is a very powerful defence mechanism,» says Ben-Yishai.

«You see horrible things, you inhibit, you store it somewhere. I believe if it doesn’t come back and if you don’t work it out early – it is there and it might explode.»

The Independent also had an article on the movie a couple of weeks ago:

War, death and animation: Cartoon film stirs Israel’s conscience

This article by Ben Lynfield is much more informative than the one from BBC. Lynfield reports from Jerusalem and he focus mpore on the different Israeli reactions and reviews. A good article worth reading if you are interested in both the Lebanon war and movie itself.

BIFF i år gjekk den israelske animasjon-dokumentariske filmen Waltz with Bashir. Den omhandlar traumane forskjellige israelske soldatar har etter Libanonkrigen med fokus på massakrane i dei palestinske flyktningeleirane Sabra og Shatila i 1982. Filmen går ut på at hovudpersonen ikkje klarar å hugse noko frå sjølve krigen og leitar opp andre soldatar som tok del for å prøve å hugse tilbake. Filmen er i tillegg ei blanding av dokumentar og teiknefilm og er på bakgrunn av det åleine verdt å sjå. Den er i tillegg ganske bra. Inntrykket ein får frå krigen i filmen kan minne om ei rekkje amerikanske filmar om Vietnam, men dette gjeld til dels berre utvalde segment og musikken brukt i desse. Waltz with Bashir (Bashir=Bashir Gemayel) er ein film det er absolutt verdt å få med seg, spesielt om ein er interessert i krigen i Libanon, og vil gje eit inntrykk ein ikkje vil gløyme med det første.

Filmen er regissert av Ari Folman og hovudpersonen representerar han sjølv. Eit langt intervju med han om filmen er å finne her. Filmen var òg ein del av filmfestivalen i Cannes si Official Selection 2008, der den i tillegg fekk ståande applaus.

Engelsk trailer:

Med tanke på krigen i Libanon hadde Dagbladet ein fin artikkel om tidlegare norske FN-soldatar på besøk i 30 år etter:

– Godt voksne mannfolk har grått siden i går

Dersom ein vil lese meir om norske soldatar i FN-teneste i Libanon vil eg tilråde Odd Karsten Tveit sine bøker Nederlag og Krig og Diplomati – Oslo-Jerusalem 1978-1996. For Libanon elles kan ein lese Robert Fisk si bok Pity the Nation: Lebanon at War.